آب بخش حیاتی زندگی ماست به خصوص آب لوله کشی که به خانههایمان می آید. بحرانهای اخیر آب، مانند آلودگی سرب ممکن است در صدر ذهن مردم هنگام فکر کردن به کیفیت آب خود باشد. اما آلایندههای کم اهمیت تر در آب آشامیدنی، مانند کلر، نیز می توانند یک مسئله باشند. با وجود قیمت بالای مواد شیمیایی هنوز هم کلر به وفور در تصفیه آب آشامیدنی استفاده می شود. لازم به ذکر است که نوشیدن آبی که حاوی کلر است، فوراً به شما آسیب نمی رساند، اما ممکن است اثرات طولانی مدتی بر سلامتی داشته باشد.
فهرست
آیا کلر در آب آشامیدنی من خطرناک است؟
در غلظتهای موجود در آب آشامیدنی، کلر برای انسان غیرسمی است. بسیاری از شهرداریها کلر را به آب خود اضافه میکنند تا به از بین بردن ارگانیسمهای مضر مانند ویروسها و باکتریهایی که در صورت بلعیدن میتوانند ما را بیمار کنند، کمک کنند. این توانایی ضدعفونیکننده همچنین دلیل اضافه کردن کلر به آب توسط تأسیسات استخر شنا است.
مردم از اوایل دهه ۱۸۰۰، زمانی که متوجه شدند کلر دارای خواص ضدعفونی کننده است، شروع به اضافه کردن آن به آب کردند. در آن زمان، وقتی آب تصفیه نمیشد، ابتلای مردم به بیماریهای ناشی از آب مانند وبا، حصبه و اسهال خونی رایج بود. معرفی اولیه کلر به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده به کاهش میزان بیماری و حفظ امنیت ساکنان شهر کمک کرد.
اکنون می دانیم که روشهای دیگری برای تصفیه باکتریها در آب وجود دارد، مانند نور ماوراء بنفش که معمولاً توسط صاحبان خانه برای آب چاه استفاده میشود . با این حال، تصفیه با کلر هنوز مقرون به صرفه ترین گزینه برای تصفیه در مقیاس بزرگ است، بنابراین رویه شهرداریها در اضافه کردن کلر به آب برای از بین بردن میکروارگانیسمها همچنان ادامه دارد. کلرامین، «پسرعموی شیمیایی کلر»، نیز توسط برخی از شهرداریها استفاده میشود و اثرات منفی خود را دارد.